Projecten

Zoals je in de nieuwsbrief van eind vorig jaar al kon lezen, stonden er dit jaar opnieuw grote werken gepland in het Fr. Bolle Memorial Health Center van Mwanzugi. Vermits het oudste gebouw, dat al dateert uit 1998 toen pater Bolle in eerste instantie een bescheiden dispensarium op dezelfde plek begon, niet meer voldoet aan de hedendaagse normen van het Ministerie van Gezondheidszorg, kregen we vorig jaar het bericht dat dit gebouw vervangen diende te worden. In het gebouw zit onder meer de Mother & Childcare unit gehuisvest, net als de clinic voor de behandeling van HIV/AIDS-patiënten en de opvolging van patiënten met tuberculose.

Daarnaast moeten er ook een aantal nieuwe functies voorzien worden. Zo dient er een lokaal te komen voor bloedtransfusies, een echografiekamer, een kabinet voor tandheelkunde en een oogkliniek. Tot slot dient het nieuwe gebouw ook een aantal administratieve functies en een garage voor de ziekenwagen te kunnen huisvesten. Volgend op het advies van het Ministerie voor Gezondheidszorg werd er daarom beslist om een nieuwbouw op te trekken met twee verdiepingen. Niets bijzonder naar Belgische normen, maar een hele uitdaging op het Tanzaniaanse platteland als je weet dat er nog nooit een gebouw met twee verdiepingen in Mwanzugi gebouwd werd.

Na goedkeuring van de plannen kon er half januari meteen gestart worden aan de eerste uitdaging: de voorbereiding voor de funderingswerken. Het hospitaal ligt immers op een prachtige plek aan de rand van het meer op vulkanisch gesteente en de ondergrond is er dus beenhard. De eerste poging om de funderingssleuven uit te kappen met de hand werd na twee weken hard labeur en veel zweet gestaakt. Er werd een zware pneumatische drilboor overgebracht vanuit Singida stad, zo’n 150km verder. Dat ging al wat vlotter, maar alweer twee weken boren en kappen later waren er nog steeds enkele zones waar de fundering niet diep genoeg zat. Omdat de plaatselijke ingenieur geen risico’s wilde nemen voor het allereerste gebouw met twee verdiepingen in de wijde omgeving, zat er niets anders op dan een mijnbouwspecialist te laten overkomen die, jawel, met behulp van dynamiet de laatste stukken rots liet opblazen zodat de fundering overal netjes diep genoeg zat. Nu ja: alle begin is moeilijk en Rome werd ook niet op één dag gebouwd natuurlijk.

Begin maart kon er dan gestart worden aan de eigenlijke funderingen van het gebouw. Vervolgens was de betonnen vloerplaat aan de beurt en startte de bekistingswerken voor het betonnen skelet van het gelijkvloers.

Nadat de eerste 35 kolommen op hun plaats stonden en volledig uitgehard waren, volgde in juni het timmerwerk voor de bekisting van vloerplaat van de eerste verdieping. Dat het een werkje van lange adem was om vervolgens de dubbele wapeningsnetten van de 260m² grote vloerplaat met de hand in elkaar te vlechten, zal niemand verbazen.

De volgende grote uitdaging stond in juli op het programma: 40 kubieke meter beton draaien en vervolgens met een menselijke ketting en emmertjes naar de verdieping dragen om de betonnen vloerplaat te storten. In België is er geen aannemer die eraan zou willen beginnen, maar in Tanzania weten ze al langer: met wat goeie wil is niets onmogelijk. Onder het toeziend oog van zuster Clara en met de hulp van 35 mensen uit het dorp was de betonplaat na twee lange werkdagen een feit.

Na 4 weken uitdrogen mochten de 130 houten schoren weggehaald worden en konden de metselwerken op het gelijkvloers starten. In oktober volgde dan de constructie van de 35 kolommen van de verdieping en vorige maand werden ook daar alle tussenwanden gemetst. Deze week werd er gestart met de dakconstructie en met wat geluk ligt er dus nog voor het einde van dit jaar een dak op het nieuwe gebouw!

Voor de verdere afwerking van het gebouw (plaatsen van het buitenschrijnwerk, pleisteren van de binnen- en buitenmuren, plaatsen van de technieken, plafonds en tegelwerken) kunnen we nog heel wat fondsen gebruiken. Wil ook jij ons daarbij helpen? Hier vind je alle info. Alvast heel erg bedankt, want elke euro telt!

Duurzaamheid staat bij Bollé Bollé hoog in het vaandel en watervoorziening is één van de grootste uitdagingen voor het platteland van Tanzania. Het afgelopen jaar hebben we daarom, samen onze lokale ploeg, volop gewerkt aan het realiseren van een belangrijk waterproject. En dankzij de steun van onze vele donateurs en sympathisanten hebben we een doorbraak kunnen realiseren die de levens van de 650 kinderen en leerkrachten blijvend zal verbeteren.

In plaats van enkel in watertanks te investeren, kozen we dit jaar voor een waterproject dat de school voorziet van eigen grondwater. Geen gemakkelijke beslissing, want de waterputten die pater Bolle in de beginjaren liet graven, bleken telkens beperkt en altijd lichtjes zout water te bevatten.

Maar na een zorgvuldige afweging en technische beoordeling van een lokale ingenieur besloten we om een boring van 125 meter diep te laten uitvoeren. En we hadden geluk! Tijdens de droogste periode van het jaar vond een gespecialiseerde boorfirma een waterlaag in de ondergrond die ons, na wat tegenslagen, inderdaad toegang gaf tot betrouwbaar grondwater. Dit betekent dat de leerlingen en leerkrachten nu kunnen koken, afwassen, douchen en kleren wassen met eigen water!

Dit is uiteraard niet alleen een enorme vooruitgang in termen van gezondheid en hygiëne, maar het bespaart de school ook flink op de maandelijkse waterfacturen. Wat vroeger een grote kost in het jaarlijkse schoolbudget vormde, is nu een stap naar zelfvoorziening en een meer duurzame toekomst.

De school is dan ook on-ge-lofelijk dankbaar voor de hulp die ze van de donateurs van Bollé Bollé heeft ontvangen. Zonder jullie financiële steun was ook dit project niet mogelijk geweest. 

Dankzij het succes van dit eerste project hebben we ondertussen ook een tweede boring uitgevoerd op onze secundaire meisjesschool. Zo zijn beide scholen niet langer volledig afhankelijk van de beschikbaarheid van water uit het Victoriameer 350km verderop. De toevoer daarvan is de voorbije jaren immers verschillende keren lange tijd onderbroken geweest. Naast de grote financiële last die de maandelijkse waterfacturen met zich meebrachten, zorgde dat vooral voor veel onzekerheid.

We zijn dus enorm trots op wat we dankzij jullie steun hebben bereikt en kijken ernaar uit om dit succes verder uit te bouwen. Benieuwd hoe enthousiast de leerlingen waren toen er voor het eerst drinkbaar water uit de grond kwam? Je ziet het hier!

Tijdens een eerste succesvolle samenwerking werd deze kleinschalige school op 40 kilometer van Igunga in 2024 voorzien van 7 watertanks van elk 5.000 liter. Omdat er voor de zowat 100 leerlingen van de school nog geen eetzaal was en er tot nu toe gekookt moest worden in een golfplaten hut achter de klassen, diende de school begin dit jaar een projectaanvraag in bij onze Tanzaniaanse NGO Bollé Bollé.

Na een positieve beoordeling van de aanvraag werd er de voorbije maanden hard gewerkt aan een gloednieuw gebouw. Dat meet 10 bij 25 meter en biedt naast een ruime eetzaal ook plaats aan de nieuwe keuken. En of de ogen van de leerlingen blonken toen het gebouw in oktober officieel in gebruik genomen werd!

Wie ons al langer volgt, weet dat de allereerste steen van onze lagere school inmiddels meer dan 20 jaar geleden gelegd werd. En zoals bij elk intensief gebruikt gebouw, hoort daar af en toe een stevig onderhoud bij. Net voor de zomer was het dan ook tijd voor een grote, broodnodige opfrisbeurt van het dak van onze oudste zeven klaslokalen.

De oude golfplaten waren dringend aan vervanging toe en ook enkele dakgebintes hadden hun beste tijd gehad. Terwijl de leerlingen genoten van 3 weken zomervakantie, ging het volledige dak er dan ook vanaf. We maakten de muren meteen een stukje hoger – een simpele ingreep die een wereld van verschil maakt om de klaslokalen tijdens de hete maanden koeler te houden. Daarna kwamen de gloednieuwe golfplaten erop en last but not least: de uitbreiding van onze solar-installatie.

Dat klinkt misschien eenvoudig, maar dat was het allesbehalve. Eerst moesten alle 60 zonnepanelen die al sinds 2018 op het dak lagen zorgvuldig worden verwijderd. Gelukkig hadden we onze eigen solar-expert Bram ter plaatse. In juni haalde hij niet alleen alle panelen veilig van het dak en installeerde hij ze opnieuw, maar breidde hij het systeem ook uit met meer dan 5.000 watt aan extra zonnepanelen.

En het resultaat mag er zijn: het licht brandt weer volop en dankzij deze indrukwekkende upgrade dekt de installatie nu opnieuw het volledige energieverbruik van de school. Duurzaam, betrouwbaar en klaar voor de volgende 20 jaar!

Toegegeven: het heeft wel wat bloed, zweet, tranen en vooral véél tijd gekost, maar afgelopen week kregen we fantastisch nieuws uit Kishuro. Mama Alvera kreeg deze maand immers eindelijk de officiële licentie voor haar weeshuis!

Toen pater Bolle in 1979 naar de andere kant van Tanzania moest verhuizen om er een nieuwe missiepost en parochie te starten, wilde Alvera, zijn vaste huishoudhulp in Nshamba hem graag volgen. Maar pater Bolle werd in zijn voormalige parochie regelmatig geconfronteerd met weeskinderen en had opgemerkt hoe ongelooflijk zorgzaam Alvera was. Hij vroeg haar daarom of ze er niet wilde blijven wonen om enkele weeskinderen op te vangen. En zo geschiedde het.

Wat ruim 45 jaar geleden begon als kleinschalige opvang van enkele kinderen, groeide al snel uit tot een warme thuis voor tientallen kinderen. Pater Bolle had veel bewondering voor Alvera's toewijding en aanpak. Zelfs toen hij 650km verder in Singida woonde trachtte hij haar regelmatig te bezoeken en te ondersteunen met de weinige middelen die hij ter beschikking had.

Beetje bij beetje ontstond zo een weeshuis waar mama Alvera in haar eentje doorheen haar leven voor meer dan 200 kinderen zorgde. Niet alleen dat aantal, maar vooral de manier waarop ze dat deed en doet zijn on-gel-lo-fe-lijk indrukwekkend. In alle eenvoud in het spoor van pater Bolle. Dat Alvera intussen 76 lentes jong is en nog steeds 25 kinderen jonger dan 6 jaar opvangt, maakt dat alles alleen nog straffer!

Maar niemand is geboren voor de eeuwigheid en dus hebben we aan Alvera beloofd om haar levenswerk met Bollé Bollé verder te zetten wanneer ze ooit voor de eeuwige rust hierboven kiest.

De voorbije twee jaar hebben we achter de schermen daarom hard gewerkt aan het juridische papierwerk voor haar nalatenschap. Na een lange procedure zijn we dan ook bijzonder blij dat Alvera's weeshuis sinds begin december 2024 officieel door de Tanzaniaanse overheid erkend wordt als opvangtehuis. Op vraag van mama Alvera zelf gaat het weeshuis overigens vanaf nu door het leven als het Albert Bolle Orphanage Center. Als dat geen hartverwarmend nieuws is om 2025 mee in te zetten!